Joanna Sarnecka

Na skraju mapy, za lekko uchylonymi drzwiami roztacza się codzienność, której niezwykle blisko do poezji. Między Beskidem Niskim a światem ludzkich trosk narratorka przygląda się drobnym cudom dnia powszedniego – zmianie światła, zapachowi deszczu czy szmerowi rzeki. W jej słowach dom to nie miejsce, lecz stan ducha – schronienie, które trzeba pielęgnować i odnajdywać każdego dnia na nowo. To zbiór...